Samen werken aan kortere lijnen in de palliatieve zorg thuis

Blog van Babs Rikkelman

Babs Rikkelman over zorg in de laatste levensfase. ‘Een van de eerste patiënten waar ik als palliatief verpleegkundige mee te maken kreeg was een jonge vrouw met gynaecologische kanker. Ik werkte destijds als palliatief verpleegkundige op de afdeling interne oncologie van het Erasmus MC, en het was duidelijk dat deze patiënt het niet ging redden. De vrouw overleed in het ziekenhuis, terwijl ze had aangegeven graag thuis te overlijden. Bovendien had ze een jong kind van 1 jaar. Wie zorgt er straks voor haar? vroeg ik me af.

De mens achter de patiënt

Deze ervaring maakte diepe indruk op me en is me altijd bijgebleven. Voor mij was het vanaf dat moment zonneklaar dat het bieden van goede palliatieve zorg om veel meer draait dan de juiste medische zorg verlenen. Het gaat ook om zaken als stervensbegeleiding en nazorg aan patiënt en zijn naasten, om de mens achter de patiënt en zijn laatste wensen. Ik ging me na deze ervaring afvragen welke mogelijkheden er zijn om thuis goede palliatieve zorg te leveren. Vervolgens werkte ik nog zo’n tien jaar – met veel plezier! – in het ziekenhuis. Maar ik greep mijn kans toen ik in 2012 hoorde dat Laurens een nieuw verpleegkundig technisch team ging opzetten. Ik solliciteerde naar de baan van palliatieve zorg en oncologie verpleegkundige en werd tot mijn vreugde aangenomen.

We doen meer!

Inmiddels biedt ons team nu ruim drie jaar hoogcomplexe verpleegkundig technische zorg thuis, aan patiënten die na operatie en/of behandeling uit het ziekenhuis komen. Ook aan mensen die niet meer beter worden. We zorgen onder meer voor vocht- en medicatietoediening via een infuus of pomp. Maar we doen meer. We proberen ook de laatste levensfase van terminale patiënten zo aangenaam mogelijk te maken. En vooral oog te hebben voor de vier dimensies namelijk, leven, lijden, sterven en rouwen: fysiek, psychisch, sociaal en spiritueel (lees hierover meer in de Zorgmodule Palliatieve Zorg op www.pallialine.nl).

De toekomst

Goede terminale zorg bieden kan je niet alleen. Je heb de verbinding nodig met andere zorgverleners, met medisch specialisten in de ziekenhuizen en met huisartsen, wijkverpleegkundigen en apothekers. Gelukkig gaat er in die samenwerking in onze regio al heel veel goed. Maar er liggen ook nog een paar flinke uitdagingen. Zeker als je weet dat meer dan 50 procent van de terminale patiënten graag thuis wil sterven, en dat dit percentage alleen maar toeneemt de komende jaren. Daarnaast wil ook de overheid dat er steeds meer complexe zorg aan huis wordt geleverd.

Kortere lijnen

Die toenemende behoefte aan palliatieve zorg thuis kunnen we alleen maar aan als er voldoende opgeleid en kundig personeel is die deze complexe zorg kan bieden. En als we werken aan ‘kortere lijnen’, bijvoorbeeld door verpleegkundig consulenten palliatieve zorg te laten meedoen aan het multidisciplinaire overleg (MDO) in het ziekenhuis. Zeker bij de meest complexe patiënten zie ik dit als een enorme meerwaarde. De complexe patiënt kan bij ontslag dan eenvoudiger worden gekoppeld aan een gespecialiseerde palliatief verpleegkundige. Ik denk dat we hierin als verwijzers nog een kwaliteitsslag kunnen maken. Het belang is groot. Sterven kan je maar één keer doen. En het op goede, professionele wijze gehoor geven aan de laatste wensen van terminale patiënten ook.’

 

Babs Rikkelman is palliatieve zorg en oncologie verpleegkundige van het verpleegkundig technisch team van Laurens. Daarnaast is ze ketencoördinator van de regionetwerken palliatieve zorg in Krimpen en Capelle aan den IJssel en Alexander/Ommoord.

Gerelateerde tags

Deel op social media

×

Zoeken