20 jaar Laurens: Het verhaal van Geeta

In 2026 bestaat Laurens 20 jaar! Een prachtige mijlpaal die we het hele jaar door vieren met portretten van collega’s die deze reis vanaf het begin hebben meegemaakt. Vandaag duiken we in de historie met Geeta Ramsingh. Zij kwam op haar 24e vanuit Suriname naar Nederland en begon in 2006 als leerling verzorgende niveau 3 bij Antonius IJsselmonde. Via stages, de niveau 4-opleiding en een indrukwekkende groeicurve werkt ze inmiddels als teamleider bij Aesopus. Hoe kijkt zij terug op twee decennia bouwen aan de zorg én haar eigen loopbaan bij Laurens?

Je loopt al mee sinds de start van Laurens in 2006. Als je jouw werkdag van toen vergelijkt met die van nu, wat is dan de grootste verandering die je hebt meegemaakt in die 20 jaar?

“Het allergrootste verschil zit in mijn eigen rol. Vroeger werkte ik echt aan het bed en was ik heel direct met de bewoners bezig. Voor veel mensen in de zorg ben je op dat moment hun belangrijkste sociale contact. Nu ik sinds dit jaar teamleider ben, ligt mijn focus voornamelijk op het ondersteunen en begeleiden van de medewerkers. Ik ben nog wel op de afdeling te vinden, maar het directe contact met de bewoners is een stuk minder geworden. Dat is wel echt een wereld van verschil.”

Ons jubileumthema is ‘Samen Laurens’. Met wie heb jij in al die jaren de meest bijzondere band opgebouwd die dat ‘samen’-gevoel voor jou typeert?

“Eén specifiek persoon kan ik eigenlijk niet noemen. In de zorg komen en gaan collega’s en bewoners nu eenmaal sneller. Ik ben van mezelf heel open en direct, en de meesten hier kennen mij al erg lang. Als er iets is, weten ze wie ik ben en dat ik altijd eerlijk ben.

Voor mij zit het ‘samen’-gevoel vooral in het team als geheel. Zeker op een locatie zoals Aesopus – waar we werken met complexe psychiatrie, somatiek en verslavingsproblematiek – heb je elkaar ontzettend hard nodig. We doen het werk hier niet voor elkaar, maar voor de bewoners. Om hen de rust, regelmaat en structuur te bieden die ze nodig hebben, moeten we echt als één hecht team samenwerken.”

We maken de beweging ‘van zorgen voor naar samen leven’, waarin de eigen regie van cliënten centraal staat. Wat is de belangrijkste les die jij hebt geleerd over hoe cliënten weer zelf de regie kunnen nemen?

“Dat eigen regie maatwerk is en heel erg per persoon verschilt. Met onze specifieke doelgroep moet je het begrip regie anders aanpakken dan op een reguliere afdeling. De ene bewoner pakt de touwtjes met wat lichte sturing prima zelf op, maar bij de ander moet je er heel dicht bovenop zitten.

Bewoners mogen bijvoorbeeld buiten het terrein alcohol of drugs gebruiken, maar binnen de poort gelden onze regels. Je geeft ze regie over hun eigen leven, maar het vraagt van ons wel dat we altijd alert blijven. Regie teruggeven betekent op onze locatie dat je tactisch en lichtsturend begeleidt, zonder de controle over hun welzijn te verliezen.”

Als je terugdenkt aan alle ontwikkelingen sinds 2006, op welk specifiek moment uit die 20 jaar Laurens ben je het meest trots?

“Op de plek waar ik nu sta! Ik kwam ooit zonder diploma’s uit Suriname naar Nederland, ging aan de slag en begon in 2006 als leerling bij Laurens. Dat ik nu ben doorgegroeid tot teamleider maakt me ontzettend trots.

Ik ben Laurens en mijn leidinggevenden enorm dankbaar dat ze altijd in mogelijkheden hebben gedacht. Toen ik na mijn coronabesmetting in 2022 kampte met post-covid en het werk aan het bed fysiek te zwaar werd, is er vanuit de organisatie écht met mij meegekeken. Ik kreeg de kans om een assessment te doen, mee te lopen en het leiderschapstraject te volgen. Je moet natuurlijk zelf hard werken en de kansen pakken, maar dat Laurens een werkgever is die hierin investeert, is fantastisch.”

We stellen dit jaar voor het eindfeest de Laurens Top 1000 samen op Spotify. Welk nummer is voor jou tijdloos en móét absoluut op die lijst komen te staan?

“Ik luister graag naar de muziek van Andrea Bocelli. Hoewel ik de Italiaanse tekst niet altijd versta, brengt de muziek en zijn stem mij helemaal tot rust. Heerlijk om thuis op te zetten na een drukke werkdag! En als het om dansen gaat, denk ik met veel plezier terug aan de Surinaamse feesten waar ik vroeger met mijn partner naartoe ging—Surinaamse nummers krijgen de sfeer er altijd goed in!”

Jij werkt hier al zo lang met veel plezier. Wat is jouw ultieme tip voor de nieuwe collega die net begint?

“Kijk verder dan alleen de zorgtaken en toon oprechte aandacht! Het werk in de zorg houdt echt niet op zodra iemand gewassen en aangekleed is. Er is áltijd wel iets waardevols te doen op de afdeling. Ga na het zorgmoment even een praatje maken of doe een kleine activiteit, één-op-één of in een groepje. Die persoonlijke aandacht en verbinding maken het werk voor jezelf én voor de bewoner zoveel mooier.”

In zo’n lange carrière gaat er vast wel eens iets mis waar je achteraf hard om moet lachen. Wat is je grootste blunder of het grappigste moment dat je in al die jaren hebt meegemaakt?

De doelgroep bij Aesopus zorgt altijd voor grappige momenten! Zo zijn er een boel ex-verslaafde bewoners, die af en toe nog willen blowen. Dat is in het huis natuurlijk niet toegestaan, maar speciaal voor hen hebben we een blow-hok gemaakt achter in de tuin. Dit hokje werd alleen iets té gezellig: er werden lampjes opgehangen, er werd een muziekbox weggezet en het werd een feestplek! Dat was natuurlijk ook niet de bedoeling, maar het was wel een grappige kwajongens streek! 

Vroeger ging alles op papier, nu heel veel digitaal. Als je één ding mocht kiezen dat je van ‘vroeger’ terug zou willen halen naar nu, wat zou dat zijn?

“De onbevangen, oprechte betrokkenheid van vroeger. Tegenwoordig verandert er veel en moet iedereen steeds weer nieuwe digitale systemen leren. Digitalisering brengt overzicht, maar als de computer eruit ligt, moeten we ineens weer handmatig met pen en papier aan de slag. Gelukkig weet ik nog precies hoe dat moet!

Maar wat ik vooral van vroeger zou willen vasthouden, is de pure passie voor het vak. Vroeger wist iedereen exact waarvoor ze kwamen en was er minder gemopper. Iets wat trouwens wél weer terugkomt en mij ontzettend blij maakt, zijn de bewonersvakanties! Dat we die bij Aesopus weer gaan organiseren, brengt echt dat warme gevoel van vroeger terug.”

Laurens is jarig. Als jij namens Laurens alle medewerkers een verjaardagswens mag doen voor de komende 20 jaar, wat wens je hen dan toe?

“Ik wens alle collega’s ontzettend veel werkplezier en voldoening toe! Het is zo belangrijk dat je elke dag met een glimlach naar je werk komt. Als jij je werk met plezier en positiviteit doet, voelen de bewoners dat meteen. Met die positieve energie help je niet alleen de cliënten het beste, maar houd je het vak zelf ook jarenlang met liefde vol.”