20 jaar Laurens: Het verhaal van Nicole

Van stagiaire naar de stabiele factor van Aesopus

In 2026 bestaat Laurens 20 jaar! Een prachtige mijlpaal die we het hele jaar door vieren met portretten van collega’s die deze reis vanaf het begin hebben meegemaakt. Vandaag duiken we in de historie met Nicole. Zij begon in juni 2005 als stagiaire bij de toenmalige NZR en groeide door via de woongroep naar teamleider. Inmiddels is zij al jaren als managementassistent het vaste gezicht en de stabiele basis van locatie Aesopus. Hoe kijkt zij terug op ruim twee decennia bij Laurens?

Je loopt al mee sinds vóór het ontstaan van Laurens in 2006. Als je jouw werkdag van toen vergelijkt met die van nu, wat is dan de grootste verandering die je hebt meegemaakt in die 20 jaar?
“Het allergrootste verschil zit natuurlijk in mijn functie. Ik ben destijds op de woongroep in de directe zorg begonnen en daar werk ik nu niet meer. Daarnaast is in mijn huidige rol als management assistent de digitale wereld de afgelopen jaren enorm gegroeid. Vroeger moesten we simpelweg notuleren met pen en papier. Tegenwoordig hoef je dat bijna niet eens meer zelf te doen, omdat digitale systemen met je meeluisteren. De bereikbaarheid en de snelheid van werken zijn echt een wereld van verschil met 20 jaar geleden. Mijn zorghart klopt nog steeds even hard, maar nu zorg ik niet meer direct voor de bewoners, maar voor de processen om onze bewoners heen en voor het MT van de locaties Aesopus en Joachim & Anna.”

Ons jubileumthema is ‘Samen Laurens’. Met wie heb jij in al die jaren de meest bijzondere band opgebouwd die dat ‘samen’-gevoel voor jou typeert?
“Ik vind het heel lastig om één specifieke naam te noemen, want ik doe mijn werk natuurlijk voor en met heel veel mensen. Maar je mag Shalom zeker opschrijven; we werken intensief samen en hebben echt een heel goede klik. In twintig jaar tijd heb ik met heel wat locatiemanagers samengewerkt. Met iedereen had ik een goede werkrelatie; er was met niemand géén klik. Maar de klik die ik met Shalom ervaar, is wel écht heel bijzonder en waardevol.

Daarnaast zijn er altijd bewoners die eruit springen. Er is een bewoonster geweest die een tijdje arbeidstherapeutisch bij mij heeft gewerkt als mijn assistente. Ook nu is er een bewoner die mij in de ochtend eerst even opzoekt voor hij zijn dag begint. Als ik, ‘de stabiele factor van de locatie’ er dan niet ben, is hij ongerust. Ik kan het beter van tevoren melden als ik een dagje op een andere locatie werk. Die diepe band met mensen vind ik wel echt mooi en kenmerkend voor de doelgroep van Aesopus.”

In je loopbaan heb je de zorg zien veranderen. Wat is de belangrijkste les die jij de afgelopen 20 jaar hebt geleerd over hoe cliënten weer zelf regie kunnen nemen?
“Bij Aesopus hebben we een wezenlijk andere doelgroep dan op veel andere locaties, en zij laten je heel duidelijk merken dat je vooral niet alles voor ze hoeft te doen. Dat vinden ze echt vervelend! Terwijl je vanuit je zorghart in eerste instantie juist geneigd bent om alles liefdevol over te nemen. Je moet hier absoluut niet vóór de bewoner bedenken wat het beste is; alles gaat in overleg met hen. De belangrijkste les is dat je het als medewerker moet durven loslaten. Ook als het een keer misgaat. We zeggen hier heel vaak: dan pakken we het daarna gewoon weer op, gaan we verder en zien we wel waar het schip strandt. Zolang de randvoorwaarden veilig en goed zijn, komt het altijd goed.”

Als je terugdenkt aan alle ontwikkelingen sinds 2006, op welk specifiek moment uit die 20 jaar Laurens ben je het meest trots?
“Zonder twijfel de certificering van Aesopus als Regionaal Expertisecentrum Gerontopsychiatrie+ (REC)! Dat was echt de kers op de taart en de kroon op ons werk. We hebben met elkaar een heel intensief traject moeten doorlopen met enorm veel kwaliteitseisen, een gigantische papierwinkel en zaken die we moesten borgen en evalueren. In 2024 hebben we die status voor de eerste keer gehaald en volgend jaar worden we opnieuw getoetst. Ik ben heel trots op mijn eigen aandeel in de criteria en de borging daarvan, maar we hebben het echt met het team gedaan. Onze volhardendheid – dat we samen onze tanden erin hebben gezet en zijn blijven gaan – maakt me ontzettend trots.”

We stellen voor het jubileumfeest de Laurens Top 1000 samen. Welk nummer is voor jou tijdloos, draai je al (meer dan) 20 jaar en móét absoluut op die lijst komen te staan?
“Ik was net 20 toen ik bij Laurens begon. In de zomer van 2005 stond Shivers van Armin van Buuren in de Top 40. Dat nummer heb ik destijds echt grijs gedraaid en gaat al twintig jaar met me mee! Die moet dus absoluut op de lijst. Tegenwoordig ben ik trouwens groot fan van Robbie Williams, Di-Rect en Bruce Springsteen en reis ik graag naar het buitenland voor hun concerten, dus mijn muzieksmaak is door de jaren heen wel wat breder geworden.”

Jij werkt hier al zo lang met veel plezier. Wat is jouw ultieme tip voor de nieuwe collega die net begint?
“Je moet als nieuwe collega vooral heel veel vragen stellen over alles en aan iedereen! Laurens is een grote en soms best complexe organisatie. Het is in het begin echt lastig om meteen de juiste persoon te vinden voor jouw antwoord. Maar als je zelf actief op zoek gaat en blijft vragen, vind je altijd je weg. Wees dus niet bang! In elk team werkt wel een stabiele factor, iemand die er al lang zit en die je met alle liefde op weg helpt.”

In zo’n lange carrière gaat er vast wel eens iets mis waar je achteraf hard om moet lachen. Wat is je grootste blunder of het grappigste moment dat je in al die jaren hebt meegemaakt?
“We maken hier gelukkig heel veel hilarische momenten mee. Aesopus staat echt bekend om de gezellige feestjes met de meest bijzondere dresscodes. De voorpret is altijd fantastisch, het feest zelf is super en de napret is minstens zo leuk; we liggen met grote regelmaat compleet dubbel van het lachen!

Als ik een heel bijzonder moment mag delen dat me altijd is bijgebleven: de bewoonster die uit Duitsland kwam en als mijn assistente werkte, was haar moeder uit het oog verloren. Ik ben toen samen met haar op Facebook gaan speuren naar familieleden en via via hebben we haar moeder daadwerkelijk gevonden. Dat eindigde ermee dat ik samen met mijn collega Ingeborg in de auto ben gestapt om moeder en dochter in Duitsland te herenigen. Het was een ongelooflijk mooi en dankbaar moment in mijn loopbaan, het moment dat moeder en dochter elkaar in de armen vielen zal ik nooit meer vergeten.”

Vroeger ging alles op papier, nu digitaal. Als je één ding mocht kiezen dat je van ‘vroeger’ terug zou willen halen naar nu, wat zou dat zijn?
“De digitalisering maakt mijn werk heel efficiënt, dus ik wil de computerwereld zeker niet kwijt. Maar wat ik soms wel echt mis, zijn de live vergaderingen in grote groepen. Videobellen via Google Meet is een uitkomst voor een snel één-op-één gesprek, maar als je met vijf tot zeven mensen bent, zit ik echt liever gewoon fysiek samen aan een tafel. De spontaniteit en het echte contact mis ik dan wel eens. Soms is er ook, door al die middelen, een overkill aan bereikbaarheid: een appje op je privételefoon, een bericht op je werktelefoon, een Google Chat, een mail én een online meeting. Tegenwoordig sturen we voor elk wissewasje een chatbericht of moeten we eerst een gaatje zoeken in elkaars digitale Google-agenda voor een online meeting. Die ongedwongen, fysieke spontaniteit zonder digitale ‘uitnodiging’ – dat zou ik best wat vaker terug willen zien! Dan denk ik wel eens terug aan de rust van vroeger, toen we gewoon even naar elkaar toe liepen.”

Laurens is jarig. Als jij namens Laurens alle medewerkers een verjaardagswens mag doen voor de komende 20 jaar, wat wens je hen dan toe?
“Natuurlijk wens ik iedereen een goede gezondheid toe, hoe cliché dat ook klinkt. Zelfs als je gezondheid je een keer in de steek laat, staat de organisatie achter je. Ik ken Laurens echt als een organisatie die met je mee wil denken. Ik wens iedereen daarom persoonlijke groei toe. Er kan hier zó ontzettend veel op het gebied van opleidingen, cursussen en trainingen, wat maakt dat je je werk bij Laurens lang kunt volhouden, het groeit met je mee. Ik heb zelf verschillende functies doorlopen en mooie trainingen mogen volgen, zoals mijn Green Belt. Die kansen moet je echt zelf pakken, en dat succes gun ik elke collega van harte!”

Dit interview met Nicole maakt deel uit van onze speciale jubileumreeks. Omdat Laurens 20 jaar bestaat, zetten we elke 20e van de maand een collega in het zonnetje die al twee decennia (of langer!) met hart en ziel bij ons werkt.