De mensen van... Hannie

Rotterdam culturele stad

Hannie is gespecialiseerd wijkverpleegkundige oncologie en palliatieve zorg bij Laurens Thuiszorg. In een grote stad als Rotterdam krijgt zij te maken met cliënten uit allerlei windstreken en uit alle lagen van de bevolking. Al deze mensen zijn ernstig ziek, maar wie ze zijn en in welke omgeving ze leven, maakt ze uniek. Elke situatie is weer anders. Dat betekent dat er ruimte moet zijn voor een unieke benadering van elke cliënt. Hannie vertelt hoe verschillende culturen hiermee omgaan.

In een eerder artikel vertelde zij al over wat haar werk inhoudt en wat belangrijk voor haar is. Ze vervolgt...

Ik vind het fijn om dit werk in een stad als Rotterdam te doen. Juist in Rotterdam heb ik als gespecialiseerd wijkverpleegkundige te maken met mensen uit alle werelddelen en met verschillende lagen van de bevolking. En echt hoor, ze gaan er allemaal op een andere manier mee om als iemand stervende is. Dat maakt mijn werk zo interessant.

Hollanders benoemen alles

Als Hollander benoemen we alles. Wat is mijn mening? Wat wil ik? En we verwachten van de ander dat hij ook zijn wensen uit. In onze individualistische cultuur zijn we meer op onszelf gericht en we besteden verzorging veelal uit. Soms zie ik daardoor eenzaamheid ontstaan.

Ook is de dood min of meer bespreekbaar geworden. De arts geeft het aan als we uitbehandeld zijn en niet meer beter kunnen worden en daar leggen wij ons sneller bij neer.  

Bij andere culturen staat de groep centraal

Als je kijkt naar andere culturen, zoals de Islam of het Hindoeïsme, dan staat het belang van de groep centraal. Een collectivistische cultuur waarin de persoon die ziek is alle eer wordt aangedaan. Gedrag is gericht op het beschermen van de groep en deze mensen conformeren zich aan de normen, opvattingen en verwachtingen van de groep. De familie doet de lichamelijke verzorging vaak zelf en de dood is veel minder bespreekbaar. Sommige moslims geloven dat de arts niet bepaalt wanneer iemand dood gaat, maar Allah.

Verdiepen is begrijpen en beter helpen

Ik vind het prachtig om alle verschillende culturen mee te maken. Uiteindelijk gaat het niet om mij, maar om de patiënt, zijn naasten en zijn of haar wensen. Daar houd ik zoveel mogelijk rekening mee. Ik leer er ontzettend veel van. Omdat ik te maken heb met verschillende culturen, moet ik mij ook verdiepen in het soort cultuur waaruit de persoon komt. Als ik ze beter begrijp, dan kan ik gedrag bij de ander sneller plaatsen en verwachtingen bijstellen of aanpassen. Omdat ik me oprecht in ze verdiep vertrouwen ze me sneller en kan ik ze beter helpen.

Uiteindelijk is de bedoeling van palliatieve zorg om ruimte en rust te creëren om goed afscheid te nemen van elkaar en het leven.

Gerelateerde tags

Deel op social media

Gerelateerde verhalen

×

Zoeken